Over de makers | Berichtenboek

De ijsbeer is een bijzonder dier

Over namen, bezoekjes, de toekomst en de noordpool.

Temporary holder for the Flash object

StartAlgemeen • Gevaar

Gevaren voor de ijsbeer

Hoewel ze zo sterk lijken, lopen ijsberen best veel gevaar.  

Gewond raken. Au!

Deze ijsbeer heeft twee littekens op zijn neus. Het gevolg van een gevecht met een ander mannetje.Volwassen ijsberen hebben geen natuurlijke vijanden, maar dat wil niet zeggen dat ze veilig zijn. Soms doodt een mannetje een ander mannetje wanneer ze aan het vechten zijn. Als de jonge beren niet dicht bij hun moeder blijven, dan lopen ze kans dat de vader ze doodt. En ook het altijd bewegende en veranderende ijs maakt het leven voor een ijsbeer gevaarlijk, zeker voor jonkies. Door een val op het ijs kan een jonge beer verwonden. Wanneer het een poot breekt, kan het niet meer bij zijn moeder blijven. En dat betekent hoogstwaarschijnlijk de dood.

Honger

Jonge beren die voor het eerst van hun moeder weg zijn en nog steeds leren jagen, zijn vaak niet goed in staat voldoende voedsel te vinden. En als ze al iets vinden lopen ze het risico dat een oudere beer ermee vandoor gaat. Als door het broeikaseffect de aarde warmer wordt smelt het ijs eerder. Dat betekent dat een ijsbeer eerder moet stoppen met jagen waardoor het niet genoeg vet heeft opgeslagen om tot en met de volgende winter te overlevensmelt

Ziek worden

Net als andere dieren kan ook een ijsbeer ziek worden. Soms krijgen ze een worm die in hun lichaam doorleeft. Zo´n worm heet Trichenella (trik-en-el-ah) en die krijgt een beer door zeeleeuwen. De worm beschadigt hun spieren, en als de worm te dicht bij het hart van de ijsbeer komt, kan de beer sterven.

Pas op, jagers!

Al duizenden jaren jagen de Inuit (eskimo´s) op ijsberen. Zij waren een natuurlijk onderdeel van de leefomgeving van de ijsbeer. De Inuit gebruiken de ijsberen voor voedsel, kleding en beddegoed.
In de vorige eeuw werden echter veel ijsberen gedood doordat mensen ze opjoegen met sneeuwscooters, boten, vliegtuigen en uiteindelijk geweren om ze dood te schieten. Tegenwoordig is het jagen verboden of aan regels gebonden, maar toch is het nog steeds een belangrijke doodsoorzaak van ijsberen.

Vergif

Chemische stoffen zoals PCB en DDT in het milieu komen meer en meer en steeds hoger in de voedselketen terecht. Plankton met deze giffen worden gegeten door vissen. Zeeleeuwen eten de vis en de ijsbeer eet de zeeleeuw. Op die manier komt het gif van de plankton, via de vis en de zeeleeuw, terecht in het lichaam van de ijsberen. Hierdoor kunnen de ijsberen makkelijk ziek worden en doodgaan. (Lees voor meer achtergrondinformatie dit Engelstalige artikel).

Er zijn nog geen reacties

Reageer





Smileys

Vul onderstaande anti-spamcode in: