De ijsbeer is één van de grootste landroofdieren. Zijn lievelingskostje is de zeerob. Maar hij eet ook zeehonden, walrussen, beluga walvissen en soms een beetje zeewier. En hoewel allebei pooldieren, een ijsbeer eet geen pinguïn...
Van de zeerobben eten ijsberen normaal gesproken alleen het vet, de huid en ingewanden. Het vlees laten ze dus liggen. De ijsberen vangen de robben door ze bij een luchtgat in het ijs op te wachten. Met een dodelijke klap van hun klauwen verbrijzelen ze de schedel van een zeerob.
Soms besluipt een ijsbeer zijn prooi, bijvoorbeeld als die lekker ligt te zonnebaden. Hij houdt dan met z'n poot zijn zwarte neus bedekt, zodat hij niet ontdekt wordt. Soms gebruiken ze een stukje ijsschots die ze met hun neus vooruit duwen richting hun prooi. Achter dit stuk ijs is zijn neus niet te zien.
De ijsberen gaan in het begin van de herfst op zoek naar de resten (kadavers) van walvissen en walrussen. De hapjes liggen niet voor het oprapen in de winter. Daarom eet de beer zo veel mogelijk, zodat hij een flinke vetlaag heeft om de winter door te komen.