IJsberen krijgen labels zodat wij meer van ze kunnen leren. Als we niks van ze weten, doen we per ongeluk misschien dingen die slecht voor ze zijn. Als we weten hoe het met hun gezondheid staat, hoe lang ze leven, wat hun favoriete eten is, hoeveel jongen ze krijgen en meer, leren we ook wat de beste manier is om ze te beschermen.
Doet het labelen geen pijn?
Wanneer een ijsbeer een label krijgt, vliegt een helikopter vlak boven ze. Een wetenschapper gebruikt een pijltjesgeweer om ze een slaapmiddel te geven. Als de beer slaapt, landt de helikopter en onderzoekt de werenschapper de beer. Als de beer al eerder is gevangen en dus een label heeft, weet de onderzoeker snel welke beer het is. Hij zal wat haar meenemen, een beetje bloed prikken, de beer meten en wegen. Soms krijgt een ijsbeer ook wat medicijnen om hem gezond te houden.
Als de beer nog geen label heeft, verwijdert de onderzoeker ook een kleine tand van de beer. Aan de hand van de ringen in de tand weten we hoe oud de beer is. Vervolgens krijgt de beer een label in zijn oor en een tattouage in zijn lip. Op die manier weten de onderzoekers de volgende keer om welke beer het gaat en kunnen ze makkelijk nagaan of de beer zwaarder is geworden of juist niet.